Mardi Gras!

Hallo beste lezers! Al weer een poosje geleden dat jullie iets van mij gehoord hebben. Ben de afgelopen maand vooral hard bezig geweest voor de stage. Ik heb al wel behoorlijke vorderingen gemaakt maar af en toe gaat het toch wat stroef. Gelukkig zit ik in een lab vol knappe koppen waar ik altijd wel terecht kan. Maar goed dit stukje gaat natuurlijk niet over mn stage maar over Mardi Gras!
Mardi Gras is vergelijkbaar met ons carnaval, mensen verkleden zich (vooral op dinsdag, de laaste dag), hebben lol en zuipen zich het lazarus :). Verder zijn de parades heel erg belangrijk en een waar spektakel op zich. De ‘floats’ worden voortgetrokken door tractors en zijn soms wel 3 wagens lang. De floats zijn afgeladen met mensen met maskers die beads (kettingen) het publiek in gooien. Voor het publiek is het dan zaak om zo veel mogelijk beads te verzamelen, wat natuurlijk extra makkelijk is als je lang bent ;)

Maar goed, genoeg toelichting over Mardi Gras, door naar het daadwerkelijke evenement... Op voorhand was het plan om samen met Crystal en Candice naar New Orleans af te reizen voor Mardi Gras. Helaas werd Candice vlak voor Mardi Gras ziek en moest ze noodgedwongen afhaken. En dus bleven Crystal en ik met zn tweeen over. Samen met Emily, een vriendin van Crystal vertrokken we richting New Orleans, ofwel NOLA zoals ik het vanaf nu zal noemen. Onze timing was niet geheel gunstig want we vertrokken tijdens de spits, bovendien waren er een hoop mensen die van Baton Rouge naar New Orleans vertrokken om ook Mardi Gras te vieren, vanzelfsprekend :). Bovendien kwamen we vlak voor NOLA in een file te staan omdat er voor ons een ongeluk was gebeurd. Dit leverde nog wat grappige momenten op waaronder Crystal die buiten op de interstate ging plassen. Op dat moment werd me ook duidelijk dat Amerikanen niet de meest geduldige mensen ter wereld zijn. Op een gegeven moment moesten we aan de kant voor 3 brandweerwagens die in het midden van de interstate reden omdat ze niet over de vluchtstrook pasten. Een aantal andere auto’s besloten van deze gelegenheid gebruik te maken om in het zog van de brandweerwagens op te rukken. Toen ook dit gestagneerd was stonden de auto’s dus met zn drieen in plaats van met zn tweeen naast elkaar op de interstate. Toen we uiteindelijk dan toch weer aan het rijden gingen passeerden we de oorzaak van al dit oponthoud; een compleet uitgebrande auto tegen de vangrail. Aangekomen in NOLA was het tijd om kennis te maken met mijn gastgezin voor de komende dagen, de ouders van Crystal, ofwel de familie Grammer. Twee superaardige mensen die mij 5 dagen lang verwend hebben :). Het huis was echt belachelijk groot, precies zoals iedereen dat van de tv kent. Het stond er echter vol met verhuisdozen omdat ze pas net weer terug in het huis waren gaan wonen, vanwege herstelwerkzaamheden aan het dak. En dat was uiteraard te wijten aan, jullie raden het al; Katrina.
Die avond heeft Crystal me nog even een tour langs Uptown en Downtown gegeven, dit was echter geen Tour of Destruction dus geen foto’s van vernielde huizen bij dit bericht. Het gebied rond the French Quarter is net als een Europese stad, smalle straatjes, veel bomen en gebouwen dicht op elkaar, heel anders dan in Baton Rouge, wat in feite een grote suburb is. Vervolgens naar bed om de volgende dag mn eerste parade te gaan zien.

De volgende dag lekker uitgeslapen en rond twaalf uur even ergens iets gaan eten. Daarna hadden we afgesproken met Ashleigh, een van de vriendinnen van Crystal uit NOLA. Superaardige meid en een goede tweede Mardi Gras / NOLA gids. Vervolgens drank in gaan slaan voor de parades en pregame voor de parades gedaan. De belangrijkste parade die dag was Endymion. De parades hebben allemaal een naam die verwijst naar de organisatie die ze organiseert. Een soort van carnavalsorganisatie maar dan grootschaliger. De parade duurde in totaal zo’n 4 uur en aan het eind was ik goed behangen met beads. Zoals ik al zei passeren er allerlei floats tijdens de parades en daarnaast lopen er diverse highschools met hun muziekbands en cheerleaders mee. Alles is gericht op puur vermaak en de bands weten de mensen goed op te zwepen.

Na Endymion gingen we naar een feest bij Jake thuis, een van de vrienden van Crystal die ik al kende van Baton Rouge (hij heeft me ingelicht over de DJ scene, ja die bestaat, in Baton Rouge, yay!). Goed feestje met een hoop zatte mensen en een hoop lol. Hier ben ik ook bekend geworden met het fenomeen Keg-stand. Een Keg is een soort van derderangs biertap die ze op een fust draaien om bier te tappen. Bij een Keg-stand pak je de Keg met je handen vast terwijl twee man je benen omhoog tillen zodat je een handstand op de Keg maakt. Vervolgens wordt het bier in je mond gepompt en is het zaak om zo lang mogelijk te blijven drinken. Na 30 seconden had ik het gehad en werd ik onder applaus weer op de grond gezet, om met een luide boer te besluiten...

Weer goed geslapen die nacht en de volgende dag op naar Bachus, de volgende parade. Kleinschaliger dan Endymion maar veel vetter naar mijn mening. Een hoop bands die er een waar feestje van wisten te maken. Die avond ook voor het eerst naar Bourbon Street geweest, een lange straat vol met vunzige bars. Hier kan Stratumseind nog wat van leren, veel erg dronken mensen en blote borsten gezien die avond.

Maandag zijn we naar Downtown gegaan om de parades te bekijken, op Canal Streett om precies te zijn, een grote straat in de French quarter met veel palmbomen :). Erg druk hier en hier kwam ook het grootste probleem van Mardi Gras aan het licht; er zijn te weinig toiletten en zoals het echte Amerikanen betaamt wordt er goud gevraagd als je ergens naar de WC wilt; wildplassen dus. Waarbij het wel goed oppassen is dat er geen politie in de buurt is want die gaan niet bepaald voorzichtig met hun arrestanten om...

Dinsdag was het dan de echte Mardi Gras (vette dinsdag) dag. In de ochtend dropten Crystal’s ouders ons af in de French quarter, klaar voor een dag vol vertier. Zoals ik al zei is dinsdag de dag waarop iedereen zich echt verkleed en ik heb behoorlijk wat aparte figuren gezien kan ik zeggen. Mensen die halfnaakt of in de meest creatieve outfits rondlopen zijn geen uitzondering. Ook erg apart zijn de groepen gelovigen die kruizen met zich meedragen en met pro-jezus, anti-homo en weet ik veel wat voor verwensingen tegen de ‘zondaars’ in gaan. En dit levert leuke taferelen op kan ik jullie vertellen.
Na verloop van tijd bleef ik met Crystal, Ashleigh en Evan, de vriend van Crystal over. We zijn toen de second line op gaan zoeken. De second line zijn de parades/feesten die de zwarte mensen organiseren, vroeger waren de parades namelijk een strikt blanke aangelegenheid. Dat is nu wel anders, de zwarte gemeenschap organiseert Zulu, een van de grootste parades tijdens Mardi Gras. Desondanks is de second line nog steeds een zeer populair gebeuren waar een hoop mensen op af komen. Wij kwamen uiteindelijk bij een groot feest onder de interstate terecht, met Evan en ik als enige blanke bezoekers :). Het was supervet, met een swingende brass band en het beste feest dat ik die dag mee heb gemaakt. Na afloop moe maar voldaan terug richting de French Quarter gegaan om wat te gaan eten en terug te gaan richting de suburbs van Metairie (de wijk waar Crystal’s ouders wonen).

Volgende dag terug naar Baton Rouge om weer serieus bezig te gaan :p.

Al met al een superweek waarin maar weer eens duidelijk is geworden hoe ontzettend vriendelijk de mensen hier zijn en hoe tegenstrijdig dit land af en toe kan zijn...

Overigens is het weer hier geweldig, vandaag weer lekker 28 graden met een lekker zonnetje! Beter dan in NL geloof ik :p

Foto’s weer te vinden op;
http://picasaweb.google.com/petersrick