Aangekomen

Nou, hier dan mijn eerste berichtje vanuit de US. Geschreven op het vliegveld van Philadelphia, om later nog een keer op internet gepost te worden. Getypt vanaf het vliegveld omdat het vliegtuig naar New Orleans vertraagd is met 55 minuten (vlucht vanuit Amsterdam ging lekker snel voorbij trouwens). Om de tijd te doden ga ik nu maar eens een interessant verhaaltje typen. Ik moet zeggen dat hier op het vliegveld de cultuurschokken nog niet al te groot zijn. Het dikke mensen gehalte valt heel erg mee, alleen als je ze dan tegenkomt zien ze er ook niet echt charmant uit. Mooi om te zien is dat er hier op het vliegveld meer een soort van kraampjes in plaats van winkels zijn. Zo zit ik nu tegenover een kraampje waar een man zeer enthousiast de werking van zijn ‘magic pens’ aan het beschrijven is. Het lijkt eigenlijk wel een soort markt hier. Verder is het leuk om te zien dat er over kleine afstanden al mensen van de ene naar de andere gate worden vervoerd met bagagewagentjes. Lopen is ook gezond zou ik zeggen. Zo hoorde ik een vrouw zeggen over een gate die zich honderd meter verderop bevondt; ‘O no, look at how far that is, shall we call a cart?’ Het vertrek vanuit Amsterdam was erg indrukwekkend, het was tenslotte pas mijn eerste keer in een vliegtuig. Voor de douane afscheid genomen van mn vader, moeder en Anouk. Beetje tranentrekken maar ja, dat hoort erbij. Aangekomen in het vliegtuig bleek het dat maar half vol te zitten, ik kreeg van een vriendelijke stewardess dan ook snel drie stoelen voor mezelf aangeboden! Dat lag in ieder geval erg goed. Na het opstijgen kregen we drinken en een lunch, kip met rijst en een pittig sausje. Duidelijk magnetronvoer, maar het was te dijken zoals we dat zeggen. Verder ging de vlucht supersnel voorbij, beetje lezen, beetje liggen en vooral niet naar de vertoonde film Mama Mia kijken. Af en toe beetje turbulentie, maar is wel leuk eigenlijk, net een achtbaan. Na geland te zijn in Philadelphia was het tijd om door de immigratie te gaan. Ik had me hier van tevoren grondig op voorbereidt door een hoop papierwerk te verzamelen. Dit bleek echter niet nodig, het enige wat de vriendelijke man deed was wat stempels zetten en een woordje Nederlands praten. Daarna kon ik door. Op naar de bagage, gelukkig was mn fiets nog heel ;) Daarna nog wat checks en nu zit ik hier de tijd te doden. Nog ff doorbijten en dan kan het avontuur in Baton Rouge beginnen. Batterij begint nu akelig leeg te worden, dus ik ga er voorlopig een eind aan breien, misschien maar eens babbelen met de man met de ‘Magic pens’.

Ondertussen bij een andere gate, vlucht heeft nog meer vertraging. Ik heb zojuist ontdekt dat er hier ook stopcontacten zijn, dus hulde voor FrankEC zijn US kabel, dankzij hem kan ik hier nu weer verder typen. Vermoeidheid begint nu aardig toe te slaan. Ik weet niet precies waar de vertraging vandaan komt maar volgens mij is het wachten op een vliegtuig dat nog moet landen en dat dan daarna doorvliegt naar New Orleans. Kunnen ze dan niet even een extra vliegtuig inschakelen, er staan er hier genoeg. En dan te bedenken dat ik bang was dat ik niet genoeg tijd tussen de vluchten had om door de immigratie te gaan en dergelijke. Ik had kunnen kruipen en dan was ik nog op tijd geweest.

Laatste deel van dit bericht, intussen ben ik gisternacht aangekomen in Baton Rouge. De vertraging op Philadelphia bleef maar voortduren. Toen we eindelijk het vliegtuig konden hebben we nog iets van 2 uur aan de grond gestaan. De 'tug', het karretje dat het vliegtuig naar achter moet duwen zodat het kan gaan taxien, was kapot. Blijkbaar waren de remmen van dit wagentje vast gelopen en dus moest er weer een ander wagentje komen om deze weg te slepen. UIteindelijk stegen we dan toch op, na wat geslapen te hebben in het vliegtuig kwamen aan op het vliegveld van New Orleans, alwaar ik werd opgewacht door Adam, een PhD student van Prof. Voyiadjis. Hij was zo vriendelijk om op te komen te halen van het vliegveld en af te zetten bij mijn adres In Baton Rouge. Daar aangekomen werd ik opgehaald door Blair en Chrystal, twee van mijn roommates. Aangekomen in het apartement was het aardig vol aldaar. Er werd een fanatiek potje Monopoly gespeeld :) Ik heb dan ook al aardig wat mensen leren kennen. En natuurlijk de gebruikelijke verschillen tussen Amerika en Europa behandeld ;) Uiteindelijk ben ik om half 4 plaatselijke tijd mn bed ingedoken, dus dat waren zo'n dertig uur zonder echt geslapen te hebben... Vanochtend bij het ISO langs geweest om wat dingen betreffende mn papieren te regelen. Alleen de vrouw waar ik een afspraak mee had om dit te bespreken was niet aanwezig omdat ze niet kon rijden in de sneeuw. Ja, sneeuw! Het heeft hier vannacht voor het eerst in jaren gesneeuwd. En dan denk je de winter in Nederland te ontlopen. Maar goed dit weekend schijnt het alweer beter te worden. Ik ga er nu mee stoppen, even wat boodschappen doen, en wellicht even pitten want ik ben echt bekaf.

Mijn adres is trouwens;
3135 Highland Road, apartment 506, room A
Baton Rouge, LA 70802
USA

Foto's op:
http://picasaweb.google.com/petersrick