Inauguration Day

Het zal jullie in Nederland vast ook niet ontgaan zijn; vandaag was de dag dat Barack Obama als nieuwe president van de Verenigde Staten is ingezworen. De afgelopen dagen is er op de tv door de diverse nieuwsomroepen al uitgebreidt op vooruitgeblikt en vandaag was het dan zo ver. En bijna was ik er bij geweest... Gisteravond kwamen Crystal en Candice op het wilde idee om in de auto te springen om naar Washington DC te rijden. Het feit dat het hier een rit van zo’n achttien uur bedraagt werdt even over het hoofd gezien, ook door mij. Het is immers toch wel heel bijzonder om bij een dergelijke historische gebeurtenis aanwezig te kunnen zijn. Blair was eerst nog terughoudend, maar uiteindelijk begon het ook bij haar te kriebelen. Toen we bijna besloten hadden om te gaan bedacht Candice zich dat ze vandaag toch echt op de universiteit moest zijn om zich in te schrijven voor een vak en nog wat andere dingen. Een verstandige blik op de klok en een eenvoudige rekensom deed de rest; het zou heel moeilijk worden om op tijd in Washington aan te komen. Toen ik vanochtend tijdens het ontbijt de televisie aanzette zag ik dat het verstandig was dat we niet waren gegaan. Er werd gefilmd vanaf het capitool en zover als je kon kijken kon je mensen zien staan, druk dus en de temperatuur was ook niet om over naar huis te schrijven :). Op de univerisiteit heb ik via de livefeed van CNN de inauguratie echter ook perfect kunnen volgen. Waar al mijn huisgenoten overtuigd Democraat zijn, zijn de meeste mensen (waaronder ook de studenten) Republikein. Ik had van Danial al gehoord dat Ms Janet (de baas van het secretariaat en een soort van moederfiguur voor de internationale studenten) en haar Student Workers volbloed Republikeinsen zijn. Dus toen ik daar vanochtend even langs moest om een pakketje op te halen (waar ik later meer over zal vertellen :) ) was ik toch wel benieuwd naar hun mening over de nieuwe president. Die bleek toch niet zo negatief te zijn als ik dacht. Ze waren ook al de livefeed van CNN aan het opzoeken en waren toch ook wel benieuwd naar hoe het vandaag allemaal zou gaan. Echter, dat een vrouw uit het zuiden van rond de 45 (Ms Janet) op de republikeinen stemt kan ik nog bevatten, maar dat jonge studenten dat ook doen vind ik toch wat dubieus. Maar goed, als buitenstaander is het toch wat moeilijk om sommige denkbeelden hier te begrijpen. Ms. Janet en haar Student Workers zijn wel een paar van de meest vriendelijke personen die hier te vinden zijn dus ik neem ze niets kwalijk :). Ze hebben mij aangesteld om Danial’s drankgedrag in de gaten te houden (wat een grap hoor ik jullie denken). Danial is afkomstig uit Iran en nu hij in Amerika is aangekomen, zijn alle remmen losgegaan. Helaas horen daar ook een paar vervelende dingen bij zoals bv het ‘drunk driving’. Het is hier een groot probleem en er vinden regelmatig ongelukken plaats, waarvan sommige met dodelijke afloop. Danial heeft zich hier, ondanks dat hij voor de rest echt een supergoede kerel is, ook een paar schuldig keer aangemaakt en Ms Janet denkt dat het nog een keer fout met hem afloopt. Ik ben hier dus ook nog stage aan het lopen als babysitter...
Maar dan over het pakketje wat ik aldaar op kwam halen. Zoals sommigen van jullie misschien al wel hadden gehoord heb ik mijn trouwe eerste laptop van de TU om zeep geholpen. Op een vroege ochtend heb ik er cereal en melk over gemorst en toen was het gedaan. Alles snel opgedroogd en de laptop open geschroefd om hem te laten drogen. Dit mocht echter allemaal niet baten en dus was het tijd om een nieuwe laptop te bestellen. Dit was ik al wel van plan omdat dat hier gewoon vele malen goedkoper is, maar dit besluit moest nu dus iets eerder genomen worden. En ik ben toch maar weer voor een nieuwe Thinkpad gegaan, die vandaag dus is aangekomen (ondertussen werkt de oude laptop ook weer gewoon :) ).
Voor de rest vermaak ik me hier nog altijd opperbest. De dames nemen me geregeld mee naar allerlei feestjes en op die manier leer ik een hoop nieuwe mensen kennen. Zoals ik al zei is iedereen heel erg aardig waardoor ik me toch al erg goed thuis begin te voelen hier. Afgelopen zaterdag ben ik ook voor het eerst officieel van het padje geweest hier in BR (er zijn echter geen fietsen dan wel ruiten gesneuveld :) ). Samen met Candice en Crystal en nog wat andere mensen zijn we naar Reggie’s in Tigerland (min of meer het Stratumseind van Baton Rouge) geweest. Een echte sleazy studententent waar iedereen goed uit zn dak gaat, en ik dus ook (‘He was dancing his ass off’, zoals Candice het de volgende dag mooi verwoordde :) ). Helaas ben ik die avond mn fotocamera vergeten, dat heeft vast wat mooie plaatjes gekost...
Voor de rest ben ik overdag natuurlijk hard bezig met mn project :p. Na enkele weken van veel lezen ben ik voor het eerst met de machine kennis gaan maken. Wei (een Ph.D uit China) heeft al veel ervaring met het apparaat en heeft me nog de nodige dingen uitgelegd. Hij adviseerde mij ook om de samples voor de testen mooi te polijsten. Oppervlakteruwheid is bij nano-indentation testen namelijk van groot belang. Met een indenter tip (het deel dat in het materiaal ‘prikt’) die een straal heeft van om en nabij 20 nm heeft de oppervalkte ruwheid een grote invloed op de uitkomst van de experimenten. Op het oog lijkt het oppervlak van het sample misschien vlak maar als je op nanoschaal gaat kijken ziet eruit als een bergketen. En dan kan de tip dus in de top van een berg, ergens in de helling van een berg dan wel in een dal aan het ‘prikken’ zijn. En dit levert allemaal verschillende resultaten op, waar je de goede met geen mogelijkheid uit kunt filteren. Het is dus zeer belangrijk om het oppervlak van het sample zo vlak mogelijk te maken. En zoals het er nu naar uitziet heeft de student die voor mij dezelfde experimenten heeft gedaan de samples helemaal niet gepolijst, wat dus inhoudt dat zijn resultaten met een korreltje zout te nemen zijn. Het polijsten van het oppervlak was echter nog niet zo simpel als het leek. Dr. Voyiadjis wees me naar wat mensen door om informatie in te winnen over hoe ik dit het beste aan kon pakken. Uiteindelijk was de conclusie om bij de bouwmarkt het fijnste schuurpapier te kopen en dat te gebruiken om het oppervlak te polijsten. Omdat het sample heel klein en dun is was het echter moeilijk om een mooi vlak en gelijk oppervlak te kijken. Ik heb vervolgens een Scanning Electron Microscoop gebruikt om het resultaat te bekijken. Wat bleek, het was alleen maar slechter geworden. Uiteindelijk ben ik bij Rick Young, de ‘Rockprepair Specialist’ van de Geology faculteit terecht gekomen. Rick heeft het sample in epoxy gegoten en dit uit laten harden. Op die manier heb je een groter oppervlak en is het polijsten makkelijker. Het resultaat is echt super geworden. Ook leuk dat Rick erg geinteresseerd was in Nederland, al heeft dat voor een deel met zijn hippie-verleden te maken :). Met een sample dat eindelijk mooi gepolijst was ben ik vanmiddag met de eerste experimenten begonnen, yeah boy!
Binnenkort weer een update vanuit de US! Voor nu wil ik de Bosses alvast een supervette wintersport wensen en voor de rest hoop ik dat de temperaturen in Nederland weer snel wat omhoog gaan schieten...
Foto’s weer op:

http://picasaweb.google.com/petersrick